Czy lekarz, wezwany do osoby zażywającej łysiczki, dochowa tajemnicy?
Tak.
Lekarz (a także cały personel medyczny – np. ratownik czy pielęgniarka) ma obowiązek dochowania tajemnicy lekarskiej1, a tą tajemnicą są objęte także wszelkie (w tym – nielegalne) okoliczności prowadzące do spożycia: posiadanie, zażywanie, wytwarzanie oraz udzielanie.
Nawet więc, jeśli lekarz dowie się (a ma prawo się dowiedzieć, by prawidłowo wykonać swoje zadanie) o tym, co, w jakiej ilości i jaką drogą pacjent zażył – informację tę musi zachować dla siebie.
Zwolnić go z tego mogą jedynie szczegółowo wymienione w art. 240 Kodeksu karnego, ekstremalnie poważne, okoliczności – jak uzasadnione podejrzenie, że zażywający padł ofiarą gwałtu lub próby zabójstwa, bądź też gdy zachodzi podejrzenie szpiegostwa, terroryzmu czy pedofilii. Sytuacja zmienia się również, jeśli konsumentem jest osoba niepełnoletnia.
W każdym innym przypadku, za naruszenie tajemnicy pracownikowi służb medycznych grozi do 3 lat więzienia2, a zażywającemu przysługuje prawo do odszkodowania z tytułu naruszenia jego dóbr osobistych3. Lekarzowi grozi utrata prawa do wykonywania zawodu4 . Tajemnica lekarska nie przestaje obowiązywać nawet wraz ze śmiercią pacjenta.
Nadrzędnym obowiązkiem prawnym osoby towarzyszącej jest więc zawsze wezwanie pomocy do potrzebującego, który znalazł się w stanie „bezpośrednio zagrażającym życiu lub ciężkiemu uszczerbkowi na zdrowiu” – za jej nieudzielenie grozi bowiem kara do 3 lat pozbawienia wolności5, zaś wyjawienie wszystkich okoliczności służbom medycznym nie wiąże się z jakimikolwiek konsekwencjami karnymi – ani dla trip sittera, ani dla zażywającego.
1 Art. 40 Ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. 1997 nr 28 poz. 152).
2 Art. 266 § 2 Kodeksu karnego.
3 Art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego.
4 Art. 53 Ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz.U. 2009 nr 219 poz. 1708) w zw. z art. 23 Kodeksu Etyki Lekarskiej.
5 Art. 162 Kodeksu karnego.